Weinig nieuws op Schaatsreporter.nl, hè? Ik kondigde niet voor niets aan dat ik zou gaan stoppen met Schaatsreporter. Na bijna zeven jaar is het mooi geweest. Ik zal bij tijd en wijle schrijven over de Olympische Spelen in Vancouver. En dan is het echt...mooi geweest.
Het is me niet heel vaak overkomen de laatste jaren, maar ik heb me weer eens ouderwets laten verrassen. Op de eerste dag van het Olympisch Kwalificatietoernooi in Thialf waren de uitslagen net ietsje anders dan verwacht. Met name op de 5000 meter. Het viel me wel op dat de loting in sommige gevallen wel een extra mogelijke factor bleek in de uitkomst. Niet in het minst omdat Kramer vandaag niet ten tonele verscheen op de 5K. 't Bleek boeiend. Een terugblik op de 5000 meter.
Op de 5000 meter bij de mannen Wouter Olde Heuvel in de slotrit. In de voorlaatste rit reden Carl Verheijen (ijzersterk in actie) in een direct duel met Bob de Jong, die zoals verwacht de eindzege pakte. We wisten al dat Sven Kramer niet aan de start zou verschijnen omdat hij zich bij wijze van spreken bij zijn geboorte al had gekwalificeerd voor deelname aan de 5K in Vancouver. Dat maakte het krachtenveld ietwat spannender. De rijders van vandaag mogen dan feitelijk wel allemaal trager rijden dan Kramer, maar doordat zij aan de start stonden, stonden ze meer in het voetlicht. En dat werpt een ander licht op het krachtenveld.
Koen Verweij en Bob de Vries meldden zich op dag 1 beide ziek af. Verweij is een rijzende ster; vorig seizoen toonde Koen zich al een sterke rijder op de lange afstanden. Een 'Kramer op de kweek'. Bob de Vries is een fervente lange afstandrijder, afkomstig uit de marathonwereld. Deze twee sterke mannen speelden vandaag helaas dus geen rol op de 5000 meter. Bleven dus Bob de Jong, Carl Verheijen en Wouter Olde Heuvel staan als kanshebbers op de glimmende plakken. Maar die loting heeft mogelijk Wouter Olde Heuvel toch parten gespeeld. De laatste tijd is Wouter ietsje trager dan we van hem gewend zijn. En nu hij in de slotrit reed na Bob de Jong, was de druk wellicht wat al te groot. Wellicht speelde dat een rol. Bob had immers al duidelijk een tik aan de concurrentie uitgedeeld en zat bij wijze van spreken al aan de koffie bij het gouden podiumplateau. In de slotrit met Jan Blokhuijsen hadden beide mannen het best pittig. Ze wisten wat Bob had gepresteerd en wisten dat het lastig zou zijn om die eindtijd te benaderen, laat staan te evenaren. Dit is dan ook niet gelukt. Met een tijd van 6.21,98 wist Wouter een vijfde plaats te bemachtigen.
Carl Verheijen had vandaag in principe de kans om uit de schaduw van teamgenoot Kramer weg te rijden. En dat is hem gelukt. Niet in tijd; Kramer's tijd is ongeëvenaard. Niet in afstandswinst; De Jong was spekkoper vandaag. Maar Verheijen was vandaag wel de snelste van zijn team. En dat is ook wat waard. Zilver, in dit geval. Verheijen klokte 6.14 op de 5000 meter.
Het brons was voor Arjen van der Kieft, die ook weer als een duveltje uit een doosje een topprestatie leverde. Het was erg jammer dat enkele rijders verstek moesten laten gaan door ziekte. Hierdoor was het gelijkwaardig meten van krachten moeilijker in te schatten. Want uitslagen waren wellicht significant anders geweest als een ieder (behalve Kramer dan) aan de start had kunnen verschijnen.
Was het beter gegaan als Olde Heuvel en Blokhuijsen in de voorlaatste rit hadden gereden? Met iets meer onbevangenheid in het hoofd en daardoor wellicht iets meer kracht in de benen? Wie zal het zeggen. Het is wellicht een beetje 'water under the bridge'. Maar dat een loting mentale invloed heeft op rijders, weten we al jaren. Coaches en ook de schaatsbond is er veel aan gelegen zoveel mogelijk rijders zo goed mogelijk te laten presteren. Tegelijkertijd is het internationale krachtenveld nog veel harder. En ook op de Olympische Spelen kunnen onze rijders te maken krijgen met een onfortuinlijke loting. Daarbij werden we allemaal onlangs verrast door de Italiaan Enrico Fabris die 'ineens' toch in bloedvorm blijkt te zijn. En door Ivan Skobrev (Rusland), die ook een grote sprong voorwaarts heeft gemaakt. Uiteindelijk is het doel om de allerbeste selectie schaatsers naar de Olympische Spelen af te laten reizen. Er is ongetwijfeld goed nagedacht over de kwalificatienormen (maar dat is weer een heel ander verhaal).
Ted-Jan Bloemen deelde op Twitter al dat hij zijn kerst veelal op zijn hotelkamer had doorgebracht, met dan nog wel een feestmaal, maar de nadruk lag (zoals verwacht) op het schaatsen. Dit offer was helaas niet voldoende om een goede positie te veroveren. En dat is jammer.
We zijn nog maar een week verwijderd van het meest cruciale toernooi vóór de Olympische Winterspwlen in Vancouver: het Aegon Kwalificatie Toernooi. Het AKT start op 'derde Kerstdag'. Tijdens een trainingswedstrijd in Heerenveen reden zowel Simon Kuipers als Stefan Groothuis onder de 1.09 op de duizend meter.
Coach Jac Orie is tevreden: "Dit is gewoon stinkend hard."
Dit is een mooie opsteker na de ietwat tegenvallende prestaties van de Nederlanders bij de laatst gereden Wereldbekerwedstrijden in Salt Lake City.
Bij de dames reed Annette Gerritsen 1.17,46 op de 1000 meter. Margot Boer pakte de tweede plaats in 1.17,71.
De voormalig (want ontslagen) bondscoach van het Noorse schaatsteam Peter Mueller mag Håvard Bøkko trainen. Het is hem echter niet toegestaan bij internationale evenementen aanwezig te zijn. Bøkko presteert enigszins minder na de onfortuinlijke ontwikkelingen in het Noorse team.
Wouter Olde Heuvel is hersteld van zijn knieblessure en is fit genoeg voor het AKT (Aegon Kwalificatie Toernooi) tussen kerst en oud & nieuw. Sinds gisteren staat Wouter weer op het ijs.
Het is nog niet zo lang geleden dat Marianne Timmer nogal onfortuinlijk ten val kwam tijdens de wereldbekerwedstrijden in Heerenveen. Dit leek een Olympische apotheose in Vancouver onmogelijk te maken. Marianne besloot een second opinion aan te vragen. Dit leverde voortschrijdend inzicht op en schetst nu een positiever beeld: de kans bestaat dat Marianne toch over enkele weken weer op het ijs kan staan. Goed nieuws! Nog 59 dagen tot de Spelen...
Vandaag is gebleken dat alle botdeeltjes in Marianne's hielbeen weer aan elkaar zijn gegroeid. Ze is uiteraard enorm opgelucht: "Nu gaan we per dag bekijken hoever ik de belasting van mijn been op kan voeren. Maar zoals het er nu voorstaat, hoop ik over twee weken weer op het ijs te staan."
De beleving van het schaatsen wordt nog eens versterkt als je iets meer weet van degenen in de strakke pakken. Als schaatsreporter is dat dan ook een extra aardigheid. Het is nu eenmaal leuk om te zien wat sporters beweegt, waardoor ze zich laten motiveren. Bovendien is het interessant om een kijkje in de keuken te krijgen van het leven van een topsporter. En Twitter is daar een enorm leuke tool voor.
Als adviseur online communicatie zit ik sinds maart 2007 al op Twitter (@jojanneke). Omdat het me kennis, plezier en werk oplevert. En sinds vorig jaar twitter ik dan ook met account @Schaatsreporter ook. En dan kom je er in de loop van de tijd ook schaatsers tegen. Bovenaan de rechterkolom van deze blog zie je een kader met de meest recente tweets van bekende Nederlandse schaatsers. Leuk om te zien wat ze delen. Zo liet Simon Kuipers gisteren een aardige foto zien van een huiskamer vol schaatswedstrijd kijkende schaatscoryfeeën zien. En ik word daar werkelijk erg vrolijk van. Ook deelt Erben Wennemars regelmatig mee wat hij aan het doen is, houdt Ted-Jan Bloemen van Californication (cool!) en weten we dat Annette Gerritsen na zware trainingen heerlijk geniet van warme chocomel. Niet dat dat zulk breaking news is, maar toch geeft het net even iets meer beeld dan wat we gewend zijn te zien.
Schaatsers are going social. En dat is helemaal goed!
Niet alleen de vrouwen stonden zondag naast het podium bij de wereldbekerwedstrijden in Salt Lake City. Op de ploegenachtervolging pakte ook de mannen de vierde plaats. Het Nederlandse team bestond deze keer uit Carl Verheijen, Erben Wennemars en Bob de Vries. Een best aardig op elkaar ingespeeld team, maar desondanks wisten ze dit niet te vertalen naar voordelige resultaten. Noorwegen won de wedstrijd in een tijd van 3.39,55 Carl Verheijen, Erben Wennemars en Bob de Vries konden op de Utah Olympic Oval niet overtuigen. De zege ging naar Noorwegen dat een tijd van 3.39,55 noteerde. Nederland finishte na 3.40,49.
Het was boeiend om te zien hoe de diverse landenteams in verschillende mate omgingen met de ploegenachtervolging. Waar Nederland, Italië, Noorwegen en de VS duidelijk progressie hadden gemaakt in de afgelopen seizoenen, hadden de schaatsers van o.a. Korea en Polen grotere moeite om in elkaars slag te blijven. Het is geen geheim dat de verschillende landen uiteenlopend belang aan de ploegenachtervolging hechten, al is dit wedstrijdelement inmiddels ingeburgerd en Olympisch onderdeel sinds 2006.
Op de ploegenachtervolging tijdens de wereldbekerwedstrijden in Salt Lake City zijn de Nederlandse vrouwen nipt naast het podium beland. Zó nipt, dat de Nederlandse tijd aanvankelijk identiek was aan de Duitse finishtijd: 2.57,36. De jury corrigeerde de tijden en besliste in het voordeel van Duitsland, waardoor onze landsburen het brons veroverden. Het goud was voor Rusland.
Hoe nipt het verschil ook mag zijn, dit heeft helaas wel consequenties voor de loting tijdens de Olympische Spelen in Vancouver. Nederland stond vierde in het klassement, maar moet deze plaats nu aan Duitsland afstaan en staat nu vijfde. Dit betekent ook dat 'we' in de eerste ronde in Vancouver tegen Japan of Duitsland moeten rijden.
Vandaag staan de volgende afstanden op het menu. De meeschrijflijsten staan erbij! Deze zijn afkomstig van de website van de KNSB (het zijn PDF's). Snel printen en meeschrijven!
Vandaag kwam een opmerkelijk bericht in de media. Op het moment van schrijven van deze blogpost was nog niet alle informatie en broninformatie bekend bij Schaatsreporter.nl. De berichten melden dat 'het kamp Gretha Smit' een startbewijs heeft proberen te kopen (voor de de 5000 meter) voor de Olympische Spelen in Turijn in 2006.
In 2006 waren de kansen positief voor Gretha om een medaille te winnen, maar zo mocht niet starten omdat (hoe zouden we het kunnen vergeten) landgenote Moniek Kleinsman zich niet bij de eerste zestien wist te rijden, wat het startbewijs zou garanderen voor Gretha. Het bericht gaat nu dat de Poolse Katarzyna Wójcicka maar liefst 50.000 euro is geboden om haar startbewijs op te geven ten gunste van Gretha. De Poolse accepteerde niet, zoals het bericht vermeldde.
Mijn knagende vragen
1. Waarom komt dit bericht uitgerekend NU in de media, en waarom meldde Katarzyna Wójcicka dit niet tijdens de Spelen in 2006, of kort daarna? Is het recente afsluiten van Gretha's schaatscarrière een factor in (schadebeperking)?
2. Het is opvallend dat nu zowel de Nederlandse schaatsmores én de rol van de tegenwoordig in Canada zeer succesvolle Nederlandse Ingrid Paul in opspraak raakt. Wat zijn de achtergronden hiervan?
3. Last but not least: is het wáár? Weten we zéker dat dit bericht van de bron juist is? Hoe controleren we dit?
LEES VERDER >>
Enrico Fabris. Eigenlijk viel het 't hele voorseizoen al tegen. De Italiaan leek toch een beetje in een vicieuze cirkel te blijven hangen. De vorm was er niet, de techniek was wel okee, maar uiteindelijk leverde het niet zoveel op. Maar gisteren toonde Fabris toch duidelijk dat hij zich herpakt had. Hij veroverde overtuigend het goud op de 5K. En niet met een relatieve tijd (lees: een tijd waar Sven Kramer zich doorgaans ziek om lacht), maar in een verdienstelijke 6.06,06. Bob de Jong greep zijn zilveren plak (en een persoonlijk record!) toen hij in 6.08,76 over de eindstreep gleed. Rijzende ster (zo met de Spelen in het vizier) Ivan Skobrev trakteerde zichzelf op brons (6.10,58). Skobrev is overigens het trainingsgenootje van Enrico Fabris. Een exotische combinatie (ik ben dan toch benieuwd hoe Marchetto op dat idee is gekomen!), maar wel één die veel oplevert.
LEES VERDER >>
Tot op vrijwel het laatste moment zal de definitieve Nederlandse Olympische selectie nog onbeslist zijn. Gedurende het AKT (Aegon Kwalificatie Toernooi) zullen de kaarten geschud worden. Het belooft een uitermate spannend toernooi te worden. Voor coaches om schaatsers scherp te houden en hen op exact de juiste momenten te laten pieken. Voor schaatsers omdat zij de mentale en fysieke kracht moeten opbrengen om dit te bereiken. Oók als schaatsers uit Olympisch gastland Canada Voor sponsoren, omdat de spanning soms ook tot op het kookpunt kan stijgen. Voor schaatsfans...omdat de schaatspassie nu eenmaal extra aanwakkert in een Olympisch seizoen.
Zaterdag was Christine Nesbitt de allersnelste op de 1500 meter bij de wereldbekerwedstrijden in Salt Lake City. Ze versloeg in een direct duel landgenote Kristine Groves in 1.52,76, een strakke tijd. Groves klokte 1.53,32. Jennifer Rodriguez (VS) pakte het brons in 1.54,19. De Nederlandse vrouwen wisten helaas niet verder te komen dan een negende (Wüst, 1.55,38) en vijftiende (De Vries, 1.56,41) positie.
De vraag is of we ons hier ernstig zorgen over moeten maken of dat deze situatie in alle relativiteit bezien moet worden. De ervaring leert dat een aantal rijders halverwege het seizoen (nu) even wat rust pakken voordat de tweede intensieve periode aanbreekt. Vorig jaar deed dat menigeen goed en werden prestaties aanmerkelijk beter. Met het oog op de Olympische Spelen lijkt me teveel zorg daarom ook niet gepast. Op naar de nieuwe kansen.
Zuid-Koreaan Kyou-Hyuk Lee pakte zaterdag het goud tijdens de tweede 500 meter in Salt Lake City. Met zijn tijd van 34,26 bleef hij Kang-Seok Lee twee honderdste van een seconde voor. Een knappe prestatie. Amerikaans sprintkanon Tucker Fredricks reed 34,35, goed voor brons.
Ronald Mulder had een meevaller. Hij was één van de met het beruchte virus besmette sporters. Desondanks bleek hij een dag later toch in staat een tiende plaats te bemachtigen op de sprint. Dit biedt perspectief volgens Mulder: "Dit is mijn basis. Als ik goed ben, kan ik nog harder. Dan ben ik van overtuigd." Ronald was dan ook tevreden met zijn tijd.
De uitslag
1. Lee Kyou-hyuk (ZKo) 34,26
2. Lee Kang-seok (ZKo) 34,28
3. Tucker Fredricks (VS) 34,35
4. Jamie Gregg (Can) 34,36
5. Keiichiro Nagashima (Jap) 34,38
6. Yuya Oikawa (Jap) 34,48
10. Ronald Mulder (NED) 34,60
