jojannekevandenbosch.web-log.nl

Resetten

't Is een bijzondere tijd in mijn leven. Ik zal er niet al teveel over uitweiden, maar op werkgebied en andere delen van mijn leven gebeurt er van alles. Sommige dingen zijn leuk en vreugdevol, andere confronterend en verdrietig. De negatieve kanten van deze zaken probeer ik achter me te laten (ik ben Miss Veerkracht) en probeer meer te letten op de positieve kanten van deze ervaringen. Positief element 1: ik kan niet ontkennen dat ik in het leven sta. Positief element 2: van verdriet val je minstens drie kilo per week af, blijkbaar. Schaatspaktechnisch voordelig. Positief element 3: het geeft je de kans om zaken in je leven weer eens goed te overdenken, doorvoelen - en waar nodig - grondig te resetten. Maar dit is een blog over langebaanschaatsen, dus laat ik me wat dat betreft even beperken tot de schaatskant van de zaak.

Resetten dus. Mijn 'Smeekbede van een Schaatspassionista' is niet onopgemerkt gebleven. Ik heb kansrijke mooie leads gekregen van lezers van Schaatsreporter.nl, van twittergenoten, van mensen uit mijn zakelijke netwerk. Hartstikke geweldig natuurlijk. Ik ben ook in gesprek met twee partijen. Maar er moet me iets van het hart. Gaandeweg het proces blijkt nu (mede door die ontwikkelingen in mijn persoonlijke leven) dat ik een beetje los ben geraakt van de specifieke vorm van Schaatsreporter. Los geraakt van waar ik zelf voor stond. Van wie ik in essentie ben. Ik groei, net als (als het goed is) ieder ander mens. In iedere levensfase ontwikkel ik me weer anders, maar altijd gestaag. Ik had me twee jaar voorbereid op de Olympische Spelen in Vancouver. Bijna zeven jaar bloggen en smachtend wachten op de jaarkalender in schaatsland. En wat gebeurde er nu afgelopen zondag? Ik las op Twitter dat de NOS een vooruitblik op het komende schaatsseizoen zou uitzenden die middag. Voorheen had ik me dan achter tv en laptop geschaard, fanatiek meetikkend, prognoses formulerend en met plezier kijkend naar de hard trainende schaatsteams. Maar wat deed ik zondag? Niets. He-le-maal niets. Ik heb de televisie niet eens aangezet.

Echt.

Ik moet zeggen: dat komt ook door mijn privéleven dat onlangs een kleine (maar toch) optater kreeg. Had even niets anders aan mijn hoofd. Maar schaatsreporter was altijd een mooi anker, een baken in stille en stormachtige zee. En dat blijkt het dus niet meer te zijn. De afgelopen dagen heb ik nagedacht over waarom en met welk gevoel ik ooit met Schaatsreporter begon. Het antwoord was kort en krachtig: ik wilde het Ard-en-Keessiegevoel terugkrijgen in schaatsland. Omdat ik dat mis in de reguliere media. De individuele inspanningen en offers tonen. Laten zien wat je er voor moet doen en wat je ervoor moet laten om te kunnen presteren als schaatser. Of je nu op de Adelskalender staat of je rondjes rijdt op je plaatselijke ijsbaan met het oorplugje van je iPod in je linkeroor. En gedurende de jaren is daar dus iets in veranderd. Ik versloeg talloze wedstrijden, genoot eindeloos van de videointerviews (dat dan weer wel, haha), maakte prognoses van wedstrijden die toch voor pakweg 70% accuraat bleken, monteerde filmpjes en struinde buitenlandse schaatssites af om het internationale krachtenveld ("Hoe Doet Wotherspoon Het Dit Seizoen?") in de smiezen te houden. Ik koester zelfs een (op dat moment best vervelend) akkefietje met Sven Kramer (waar ik nu overigens met een vage glimlach op terugkijk). Maar het Ard-en-Keessiegevoel...dat zakte weg. Als ik eerlijk ben vond ik mijn leukste interview dat met Stefan Groothuis. Supersympathieke jongen die op dat moment stevig balend thuis op de bank zat met een gemene achillespeesblessure. Ik toog met fruitmand, bedrukte mok en goede zin naar zijn huis, waar ik op zolder tussen de wasrekjes mocht vastleggen hoe hij aan het herstellen was. DAT was het Ard-en-Keessiegevoel.

Maar dit brengt me dus op het volgende (ik weet het, het is een enorm relaas, ik krijg regelmatig te horen dat ik lang van stof ben. Ik heb de woorden even nodig vandaag, dus hou nog even vol). Mijn mooie plan om naar Vancouver te gaan voor de Spelen zou mijn lezers gelukkig maken, en mij ook - tot op zekere hoogte. Maar als ik bedenk dat ik nu in gesprek ben met commerciële partijen om verslagen van topsportteams te maken in woord en beeld (hoe leuk dat ook is om te doen)...blijkt dat ineens toch te wringen met mijn basisgevoel. Ard-en-Keessie. Menselijke maat. Oorspronkelijkheid. Ik wilde naar Vancouver als kroon op jaren Schaatsreporter. Maar als ik eerlijk ben, kan ik een mooiere kroon op die jaren Schaatsreporter verzinnen. En die heb ik gevonden (hou nog even vol, de ontknoping komt zo).

En als ik kijk wie ik in essentie ben, kom ik op een paar thema's. Sterk, sensitief, weeskind, ambitietijgerin, veerkrachtig, oorspronkelijk, hoopvol. Om op één van deze thema's in te gaan: weeskind. Nu bijna twintig jaar. Ik geef daar de laatste jaren constructief vorm aan door een online kennisplatform te ontwikkelen (www.WeesWijzer.nu, ik heb er ongetwijfeld eerder aan gerefereerd in de afgelopen jaren). WeesWijzer staat voor het zelfredzaam en krachtiger maken van weeskinderen en hun naasten. Door kennis te bieden die hen verder helpt. In dat kader het volgende. Ik kreeg afgelopen week een hulpvraag namens een pleeggezin dat twee weeskinderen (twee jonge leuke lieve jongens, Jasper en Daniel) graag in hun gezin willen opnemen. De jongens zijn kinderen van een bevriend koppel. Twee mensen die door een verkeersongeval en door ziekte om het leven zijn gekomen. En dus hun zoons achter hebben moeten laten. Het gezin dat de jongens wil opnemen in hun gezin heeft niet de middelen om dit gladjes te laten verlopen. Zo moet er een dakkapel komen om iets meer slaapruimte te creëren, en moet er een grotere auto komen om de jongens met het toch al grote gezin te kunnen vervoeren. Bijvoorbeeld.

Ik heb daarom besloten dat ik mijn eigen schaatspassie en mijn hart voor weeskinderen ga koppelen in een Schaatsreporter/WeesWijzer Kerstactie. Ik wil zelf gesponsorde rondjes gaan rijden op een schaatsbaan in Nederland om geld in te zamelen voor het gezin dat de hulp goed kan gebruiken. Al is dat maar een druppel op de gloeiende plaat: het is wel MIJN Ard-en-Keessiegevoel. Ook zet ik een online minicampagne op voor ondernemers, aannemers en andere partijen in het bedrijfsleven om direct hulp te bieden aan het gezin van Jasper en Daniel. Door bijvoorbeeld een dakkapel te schenken. Of een (bijdrage aan een) auto. Of sportles. Of wat er maar ook voor nodig is om veerkrachtig, sterker, stabieler, krachtiger, gelukkiger, veiliger, onbezorgder maar toch vooral zo normaal mogelijk in het leven te staan. Want volgens mij is op dit moment alles al in de wereld aaanwezig om het dit gezin gemakkelijker te maken. We hoeven het alleen maar te bundelen. En aangezien ik naast Miss Veerkracht ook Miss Open Source ben, moet dat toch potverdikkie geregeld kunnen worden.

Natuurlijk zijn er heel veel weeskinderen die hulp nodig hebben. Maar dat deze mensen, met het hart op de goede plaats, buiten alle regelgevingen, zorgmolens en gedoe om zelf een actie op touw zetten om deze jongens een warm nest te bieden...daar gaat mijn hart van open. En het is precies de manier waarop weeskinderen opgevangen moeten worden. Echt. Moeten. Worden. Laat het een sterk signaal zijn.

Dus.

Dit heeft tot gevolg dat ik er dus definitief van af zie om naar Vancouver te gaan voor de Olympische Spelen. Hoe mooi de leads en kansen ook zijn. Sorry voor degenen die ernaar uit hebben gekeken. Maar ik hoop dat jullie mijn beslissing - en deze voor mij persoonlijk allermooiste kroon op de jaren Schaatsreporter willen en kunnen ondersteunen.

En hoe het nu met Schaatsreporter verder gaat? Verwacht geen eindeloze wedstrijdverslagen. Misschien - hou je vast - stop ik wel met Schaatsreporter na de Kerstactie. Het is wellicht tijd voor nieuwe horizonten. En voor de geïnteresseerden: het domein Schaatsreporter.nl stel ik niet beschikbaar. Het was namelijk een belangrijk deel van mijn leven. Ik plaats binnenkort in de zijkolom van deze blog wel een lijstje toffe links naar andere verslagen. Afgesproken?

Ik heb het niet droog gehouden bij het schrijven van dit stuk. Als het jou ook niet onberoerd heeft gelaten, kun je misschien overwegen om mee te schaatsen met mijn Schaatsreporter / WeesWijzer Kerstactie. Je kunt zelf sponsors zoeken en meeschaatsen, ik kom z.s.m. met de technische details. En als je het gezin op een andere manier kunt helpen, maak jij mijn kerst onvergetelijk.

Alles over klapschaatsen weten? Schaatstest.nl!

De schaatsen kunnen weer uit het vet; de ijsbanen gaan weer open! Super. De hoogste tijd om je ijzers weer vlijmscherp te laten slijpen door de heren en dames schaatsslijper. Ikzelf ga zeker eens dezer weken even langs de Enige Man Die Aan Mijn Ard-en-Keessie Mag Komen: Hans Vollenbroek. Ik zal mijn Flip camera dan meenemen, leuk om even met hem bij te praten. Maar waar ik het eigenlijk over wilde hebben: Schaatstest.nl. Dit is een website die ik via mijn favo netwerk, Twitter, ontdekte.

Het is een site over alles wat met de techniek van schaatsen te maken heeft. Hartstikke leuk! Zo zie je onder andere welk type schaatsen Annette Gerritsen, Chad Hedrick en Carl Verheijen hebben (wel een beetje jammer van de spelfouten en fouten van namen van schaatsers op de site, maar die zijn gemakkelijk te verbeteren, lijkt me zo). Het is een veelzijdige site met veel adviezen over de aanschaf van nieuwe schaatsen, passen, slijpen (met instructiefoto's!) en onderhoud. Echt een aanrader voor de echte schaatsfreak.

Mijn eigen techniek is niet zo heel erg soepel op het moment. Maar ben vijf keer per week aan het joggen 's avonds, dus dat schaatspak zit over een paar weekjes weer als gegoten. De schaatsen passen in ieder geval. Omdat Hans zo ongelooflijk zijn best heeft gedaan op mijn eigen Viking Nagano Gold 2000's, beter bekend als Ard-en-Keessie. :-)

Smeekbede van een schaatspassionista

Zeseneenhalf jaar. Zo lang is Schaatsreporter alweer bezig met video's, interviews, wedstrijdverslagen en ander schaatsnieuws. Een periode waarin deze blog toch bij tijd en wijle (jaren geleden al!) in Google boven de reguliere sportpers belandde. Niet altijd tot genoegen van de schrijvende sportjournalisten, maar wel meestal een waarderende grijns en klap op schouder waard. De afgelopen jaren ontwikkelde de blog zich van live getikte stukjes met afbeeldingen van (ach gus) foto's van beeldbuizen (echt) tot een veelzijdig blog met vodcasts, interviews, analyses, (toch vaak treffende) voorbeschouwingen en andere pret. Maar wat nu? Waarheen, waarvoor?

Goeie vraag. De hele zomer heb ik er mijn gedachten over laten gaan. Er staan allerlei spannende schaatsontwikkelingen en keerpunten op stapel. Met de Olympische Winterspelen in februari 2010 (da's nog maar vijf maanden) zijn er wat interessante wendingen. Het eind van de schaatscarrières van Erben Wennemars, Renate Groenewold, Gretha Smit (tja), Marianne Timmer, en wellicht ook anderen breekt er toch definitief een nieuwe tijd aan. Een tijd waarin de Margots Boers, Annettes Gerritsens en Laurines van Riessens ook al een carrière hebben opgebouwd. Wordt het een bijzondere tijd? Of is het een kwestie van de-volgende-tien-jaar-is-het-Sven-Kramer-wat-ik-je-brom? Dat laatste is een vrij veilige gok. We gaan het meemaken.

En daar kom ik dan op hoe Schaatsreporter een andere weg zal inslaan. Hoe deze er precies zal uitzien, weet ik nog niet precies. 'Lekker handig, zo aan de vooravond van het seizoen' zul je denken. Je hebt gelijk. Het was fijner geweest als ik het al had geweten. Ik weet alleen wél dat ik sommige dingen echt anders zal doen. Ik ben zelf gewoon veranderd. Ben sinds 3,5 jaar intensief en serieus bezig met mijn bedrijf in online communicatie. En dat gaat goed. Ik ben daar heel tevreden mee. Maar het kost ook enorm veel energie. Dit bleek me afgelopen seizoen nogal op te breken. Ik heb zoveel passies in mijn leven. Schaatsen, het schrijven erover, mijn bedrijf, het vodcasten, mijn MVO-project WeesWijzer...en dan ook nog mijn sociale leven. Al die zaken zijn niet meer te combineren op de manier hoe ik het de afgelopen jaren deed. Hele zondagen met de laptop op schoot of langs het ijs...dat zit er niet meer in. En ik wil dat op die manier ook niet meer: begon het als een verplichting te zien. En ik heb al meer dan genoeg verplichtingen in mijn leven. Wanneer je het 'niet schrijven' als spijbelen gaat ervaren, en dat gevoel zelfs begint te koesteren, moet je toch erkennen dat je iets niet goed doet. Dat iets niet goed voélt. Ik richt me liever op een andere manier op de schaatssport. Zelf op het ijs uiteraard (daar kwam het afgelopen seizoen veel te weinig van). En misschien wat meer het nieuws náást het nieuws. Dat deed ik ook al wel toen ik bij Stefan Groothuis op zolder tussen de wasrekjes mocht filmen (echt te gek was dat!), maar die avonturen laat ik vooralsnog over aan andere schaatspassionista's. Want zo voelde ik me wel: een schaatspassionista. Ik sluit niet uit dat ik af en toe een vlammend relaas over een kampioenschap schrijf, maar het zal niet meer vaste prik zijn.

Waarom deze ommekeer? Deze ligt geworteld in mijn missie naar Vancouver. Ik had me er twee jaar op voorbereid. Had een redactieformule klaar. Had thema's klaar. Had de laptop er al voor ingericht. Een kruis gezet door vier weken in mijn doorgaans bomvolle werkagenda. Al half gespaard voor de vliegreis. Er over gedroomd. Ik heb gesproken met mogelijke sponsoren (nationale radio, de specialist voor schaatsreizen, verzekeraars, you name it) voor een superspeciaal crossmedia web 2.0 sportplatform, speciaal voor de Olympische Winterspelen. Met een klinkende redactieformule, een gereserveerd Twitteraccount, een YouTube-kanaal, een platform voor schaatsreizers naar Vancouver, een adverteermodel, een crossplatform themablog, een themapagina op de sponsorsite met embedded video's...een prachtig document waar de sponsor nog jaren op zou kunnen teren. Uit zou kunnen bouwen. Tegen kostprijs, geen salaris: reis (deels betaald, deels zelf gespaard), werkinvestering van mijn kant (redactie, filmen, monteren, iedere dag publicaties), verblijf (had zelfs nog wel willen couch surfen), kaarten en accreditatie. Heb zelfs overwogen om nachtenlang in het Holland Heineken House te werken om er maar bij te zijn en toch mijn vodcasts te kunnen filmen. Maar het mocht niet zo zijn. Om uiteenlopende redenen is het - vooralsnog - niet gelukt. Bij de verzekeraar werd zelfs 50% gesneden in het aantal reizende werknemers (want die crisis, hè), de schaatsreisorganisatie vond het niet in de marketingstrategie van dit seizoen passen ("die reizen worden toch wel verkocht"), de nationale radio laat alleen de vaste crew gaan.

Ik was echt vastberaden om 's werelds eerste blogger te zijn die gesponsord bij de Spelen zou zijn. Ik wist het zéker. Als ik mijn ogen dichtdeed, zág ik het. Ik voélde het. Ik wist het. Ik hield in mijn hoofd en hart geen ruimte vrij voor twijfel. Dat schaatsreporter in Vancouver-avontuur zou er komen. Het ziet er nu naar uit dat het er niet van zal komen. En dat falen, dat is onverteerbaar. Niet dat ik nu ineens mijn bidon op de grond ga gooien of met mijn schaatsen in de lucht ga schoppen, maar ik moet zeggen dat het wel steekt.

Ik had het werkelijk even lief zelf allemaal geregeld (ik keek al in de zomer van 2008 naar appartementen om te huren via Craig's List!), maar iedereen weet hoe streng de reglementen zijn tijdens de Olympische Spelen. Iedereen weet dat je niet eens in de buurt komt van de helden om ze wat vragen te stellen. En het alternatief is enthousiaste schaatsfans filmen. Dat is één filmpje leuk, misschien ook nog wel twee. Maar daarna begint het te knagen. Want je WIL laten zien wat mensen er voor moeten doen en laten, je WIL de passie, de gedrevenheid en de liefde voor de sport in beeld brengen. Met dezelfde passie als die ik voor de sport voel. Die vlam. Die ook in de zomer smeult.

Hoe zeer ik het ook heb voorbereid, hoe hard ik het me ook gewenst heb...het zal niet zo zijn. En ja, ik heb er tranen om gelaten. Het is niet anders. Hoe ik in februari voor de tv zal zitten? Geen idee. Nog maar even niet over nadenken. Sterk spul, dat Fisherman's Friend. Volgens mij weet ik nu ineens precies hoe Gretha Smit zich gevoeld moet hebben toen ze in Turijn zat en niet mocht schaatsen. Toen Moniek Kleinsman...ach, je weet het wel. Wie vergeet dat nou! Heb nu alweer een brok in mijn keel.

Om het even te relativeren: ik weet werkelijk wel wat verlies is. Heb mensen verloren in mijn leven, heb als veertienjarige mijn eigen leven moeten opbouwen. Ik wéét wat doorzetten is. Ik wéét wat overleven en doorbijten is. Echt. En toch is dit verlies niet gemakkelijk te verteren.

En smeken is zó niet mijn ding. Heb zó mijn trots. Maar toch: wat is er mis met hulp vragen? Kan ik met iemand mee in zijn of haar rugzak? Mart? Ria? Sebastiaan? Herbert? Frank? Toe? For six years of Schaatsreporter's sake? Al is het maar voor één dagje schaatsreporteren? Met mijn videocamera? Ah toe? Iemand? Als er IEMAND is die 2010 tot een onvergetelijk Vancouversensatiejaar kan maken, neem vooral contact met me op.

Dopinggebruik Pechstein: hoe zit het?

Het dopingverhaal van Claudia Pechstein is al breed uitgemeten over de media. Wat is er gezegd, en hoe zit het nu echt? Een overzicht.

Wat is er allemaal gezegd in de media:
>> "ISU pakt Pechstein op doping" weblog Coen Wesselman / lees verder
>> "TVM'ers schrikken van nieuws Pechstein" Nu.nl / lees verder
>> "Duitse bond staat achter Pechstein" Nusport.nl / lees verder
>> "Ria Visser wist van doping Claudia Pechstein" Nujij.nl / lees verder en hier ook

Wat zijn de feiten:
Er zijn afwijkende waarden gemeten in het bloed van Claudia Pechstein. Pechstein werd begin februari gecheckt op dopinggebruik in Hamar, tijdens de WK Allround (ze is regerend Europees kampioene). Ze kan tegen haar straf in beroep gaan bij het internationaal sporttribunaal in Lausanne en doet dat ook. Pechstein mag door haar schorsing niet deelnemen aan de Olympische Spelen in Vancouver.

Wat zegt Claudia er zelf van?
>> "Ik ben niet positief bevonden en ik ben zonder positieve controle veroordeeld" Nusport.nl / lees verder
>> "Mijn geloof in gerechtigheid is ongebroken. Sinds de bekendmaking van de ISU over mijn schorsing heb ik iedere interviewvraag beantwoord. Geen vraag heb ik ontweken. Vanuit mijn perspectief was dit ook nodig om duidelijk te maken: ik heb geen doping gebruikt! Wat mij betreft zijn nu alle vragen degelijk beantwoord. Ik ga er pas weer iets over zeggen, wanneer nieuwe bevindingen duidelijk worden. Dit doe ik dan in een persconferentie, die wordt dan ook live op televisie uitgezonden. Tot het zover is probeer ik op mijn website achtergronden, meningen en bevindingen op te bouwen." (bron: www.claudiapechstein.de)

Kunnen / mogen we conclusies trekken?
Dat heeft de ISU in ieder geval wel gedaan: Claudia is emt terugwerkende kracht (vanaf 9 februari 2009) voor twee jaar geschorst, wat zoveel betekent als dat haar carrière voorbij is. Pechstein is nu 37 jaar en zou nog meedoen aan de Olympische Spelen in Vancouver.

Wat mij betreft...
...had de ISU gewacht met het trekken van definitieve conclusies totdat de exacte oorzaak van de afwijkende bloedwaarden aan het licht was gekomen, voordat het in de media werd gepompt. De timing was ook nog eens moordend: tijdens de Tour de France is de hele sportwereld gebrand op het d-woord.
...is het begrijpelijk en terecht dat de ISU een groot gebaar wil maken tegen dopinggebruik. Maar was dat op deze manier nodig? Eerst de feiten, dan conclusies.
...is het onverteerbaar dat de schaatssport besmet zou raken met doping. Ik hoop dan ook van harte dat het onterecht is wat hier met Pechstein gebeurt. Maar zo niet...dan is het een zwarte mijlpaal in schaatsland.

En nu?
Het wachten is op het beroep bij het internationaal sporttribunaal in Lausanne, en op de aagekondigde persconferentie.

Zomerijs Thialf: rondje 1.16

Nu het weer wat tegenvalt, is het iets gemakkelijker om weer over schaatsen na te denken. Vorige week ben ik een dagje op het ijs gaan zwieren op Thialf, onze Heerenveense ijstempel. Fijn om weer even ijstontact te maken, maar oef... wat viel het tegen. Conditioneel moet er nog heel wat gebeuren. En toch was het weer genieten. Dat het weer zo slecht was hielp ook nogal in de bezoekerscijfers. Het was tjokvol in Thialf. Geweldig genoten dus. Misschien ga ik nog wel een keertje, wie weet. Het Zomerijs ligt er tot en met 8 augustus.

Oh ja, ook Ireen Wüst was van de partij. Zij schaatste tijdens het recreantenuur met haar familie. Echt zin in / tijd voor een interview had ze niet ("Eh...hangt van de vragen af"), maar ze meldde wel dat het goed met haar gaat en dat de zomertraining positief verloopt. En dat is haar gegund. Ze maakte die middag wel veel jeugdige fans blij met een handtekening. Voor de oplettende (en geduldige) kijker: in het filmpje rijden zowel Ireen als haar zus voorbij. Ireen draagt een lichtroze jack met zwarte broek. De dame in het startbeeld van onderstaande video is overigens haar zus.

Rondje 1.16 ;-) from Jojanneke van den Bosch on Vimeo.

Rondje 1.16 ;-)

Ik bleek trouwens niet de enige mafkees te zijn die vanuit Rotterdam naar Heerenveen reed om in de zomer te schaatsen: jeugdleden (met coach) van een Rotterdamse ijsvereniging waren ook naar het hoge noorden getogen. Ik zag ze voorbij zoeven in hun groene pakken. Ook een aandoenlijk klein meiske dat stoer de ijsplak over suisde.

Thialf, 12 juli 2009 from Jojanneke van den Bosch on Vimeo.

En wat voor schaatsers kwam je zoal tegen afgelopen zondag? Zie.

Thialf, 12 juli 2009 from Jojanneke van den Bosch on Vimeo.

Erben over Twitter

Degenen die me een beetje kennen, weten dat ik sinds maart 2007 met veel plezier op Twitter zit. Menig schaatswedstrijd is er al real time op verslagen. Toen ik erachter kwam dat Erben Wennemars sinds enige maanden ook begonnen is met twitteren, werd ik daar dus hartstikke blij van. Hij communiceert niet zozeer MET anderen, maar deelt wel zijn dagelijkse ervaringen. Twitter is dat wat jij er zelf van maakt, dus ik vind het leuk dat Erben zo zijn weg er in heeft gevonden. Gaaf!

Erben heeft overigens wel speciaal toestemming voor zijn twitteraccount gevraagd aan zijn sponsor. Het is wat dat betreft ook wel een trendbreuk met de strenge mediapolitie tijdens de Spelen, waarin sporters vaak begrensd worden in hun mediavrijheid. Goeie move van Erben dus. Sinds kort mogen sporters wel bloggen. Gelukkig maar!

Op de website van TVM vertelt hij waarom hij met Twitter is begonnen: "Het is mijn laatste jaar als topsporter. Ik krijg regelmatig verzoeken om meer te vertellen. Bijvoorbeeld of ik een boek wil schrijven, en iemand vroeg me of hij me een jaar lang mocht volgen voor een film. Dat kost heel veel tijd en heel veel energie. Die tijd wil ik echt liever besteden aan het voorbereiden op de Olympische Spelen. En ik merk dat Twitter me helemaal geen energie kost. Ik vind het hartstikke leuk om te doen, en het geeft toch een heel goed beeld van waar ik allemaal mee bezig ben gedurende het hele jaar."

De beelden zijn afkomstig van de TVM schaatssite.

Ook Erben volgen op Twitter? Schaats naar www.twitter.com/erbenwennemars

Je kunt Schaatsreporter volgen op www.twitter.com/schaatsreporter. En als communicator ben ik te volgen op www.twitter.com/jojanneke.

Leontien van Moorsel start schaatsploeg

Wielerkoningin Leontien van Moorsel verbindt haar naam aan een schaatsploeg! Leontien, viervoudig Olympisch kampioene, was al (met echtgenoot) eigenaar van wielerteam Leontien.nl, maar geeft nu ook aandacht aan het schaatsen. Ze wil hiermee een stimulans voor vrouwensport zijn.

Aan het AD vertelde Leontien onlangs: '"We gaan proberen deze talentvolle dames een kans te geven om zichzelf te ontplooien." Het team bestaat uit Marianne van Leeuwen, Eline Bavius, Heleen van Vliet en Lillian van Haaster. De dames gaan trainen met wielerploeg Leontien.nl. Ben wel benieuwd of er nog echt aandacht wordt besteed aan schaatsspecifieke training...

Al betreft het dan een marathonploeg...ik vind dit zo'n leuk item dat ik het Schaatsreporterwaardig vind. Ik heb nog niets over het schaatsteam kunnen vinden op http://www.leontien.nl, maar wellicht komt dat nog. Het dameswielerteam staat er in ieder geval patent op.

Foto is afkomstig van www.leontien.nl.

Daar zijn we weer!

Hi! Na een after ice meltdown reces is het weer tijd voor een update op Schaatsreporter. Nu de zomer is begonnen (en uw schaatsreporter weer een jaartje extra telt, 21 juni jarig geweest) is het tijd voor het ZOMERIJS in Heerenveen. Vanaf de 27e is het weer feest op de 400 meterbaan. En dat is niet het enige nieuws. Maar ik zal het nieuws keurig over krokante blogposts verdelen. :-)

Zomerijs dus! De meesten van ons moeten er een flink eind voor omrijden (van Rotterdam naar Breda via Heerenveen, haha), maar dan HEB je ook wat. Dit jaar ligt het Zomerijs er wat langer dan de drie weken die we gewend waren. Ik vermoed dat dat met specifieke wensen vna schaatsteams te maken heeft, in combinatie met het min of meer rendabel opvriezen van de waterplas (kaartverkoop). Ik ga er zeker ook nog even van genieten, maar ik weet nog niet precies wanneer. Ik laat het tzt wel weten. Oh, en de schaatsers rijden niet geheel voor spek en bonen: zoals iedere zomer is de Zomerijscup de traditionele afsluiter. Trainen dus.

Openingstijden (die vind je ook op de Zomerijspagina op de Thialf-site) voor recreanten:

DAG	OCHTEND/MIDDAG	AVOND
Maandag	12:30 - 16:00 uur
Dinsdag	12:30 - 16:00 uur	19:00 - 21:15 uur
Woensdag	12:30 - 16:00 uur	19:00 - 21:15 uur
Donderdag	12:30 - 16:00 uur	19:00 - 21:15 uur
Vrijdag	12:30 - 16:00 uur	19:00 - 21:15 uur
Zaterdag	12:30 - 16:00 uur
Zondag	10:00 - 16:00 uur

Openingstijden voor topsporters:

Maandag	08:30 - 10:00 uur | 10:15 - 11:45 uur
Dinsdag	08:30 - 10:00 uur | 10:15 - 11:45 uur
Woensdag	08:30 - 10:00 uur | 10:15 - 11:45 uur
Donderdag	08:30 - 10:00 uur | 10:15 - 11:45 uur
Vrijdag	08:30 - 10:00 uur | 10:15 - 11:45 uur
Zaterdag	08:30 - 10:00 uur | 10:15 - 11:45 uur

En dit zijn de prijzen:

PRIJZEN	t/m 12 jaar	vanaf 13 jaar e.o.
Bezoeker NIET schaatsend	1,20	1,20
Entree schaatsers	6,00	10,00
Groepstarieven > 10 pers.	5,10	8,40

En voor degenen die Echt Niet Meer Kunnen Wachten: er ligt al een ijsplak in hal 2 in Thialf, dit is dan wel de shorttrack/kunstrij/ijshockey arena. Maar dat is weer lekker bochten knallen. Die is voor het laatst geopend op 27 juni.

En wat voor mezelf betreft... ik zou wat moeten minderen met de ijsjes en me schaatspaktechnisch wat meer moeten richten op trainen. Ach ja. Als je haar maar goed zit. :-)

WK Afstanden: loting dag 3!

Wat een fijn kampioenschap is het toch, dit WK Afstanden. Een weekend waarin Sven zijn krachten toont en overwint, waar nieuwe rijzende sterren zichzelf op de kaart zetten, waar menigeen smacht naar vakantie en toch nog het laatste beetje kracht op het ijs laat zien...heerlijk. En we hebben nog twee dagen! Hier is de loting voor vanavond.

>> 10K mannen
>> 1000 m vrouwen
>> 5K vrouwen

Ik hoop dat Twitter me ietsje gunstiger gezind is vanavond: gisteravond kreeg ik een melding (na de tweede afstand, met de 5K nog te gaan) dat ik aan mijn twitteruurlimiet zat. Hoe wreed! Ik zal vanavond iets minder kwantiteit maar nog steeds kwaliteit tweeten. Te zien in de rechterkolom op deze site EN op www.twitter.com/schaatsreporter. Oh ja, als je op de laatste link klikt, kun je ook Erben Wennemars (die overigens net als ik een iPhone heeft) tegenkomen. En Beorn Nijenhuis. Maar dan moet je wel even rondsnuffelen ;-)

WK Afstanden: Sven Kramer steekt 5K weer 'in the pocket'

Onze klasbak heeft 't weer geflikt: de 5000 meter in the pocket. Sven Kramer reed in de slotrit met Carl Verheijen. In prachtige 29'ers reed Sven zijn rondjes en bouwde geleidelijk zijn voorsprong op de Noor Havard Bøkko op. Kramer kwam in 6.16,20 over de eindstreep. Prachtig werk van de Fries in Svencouver. In de slotfase van Kramer's rit zagen we Havard verslagen naar de klok kijken. En terecht. Toch hoeft hij zich niet te schamen: de Noor heeft het Sven toch wel echt lastig gemaakt. Al is 'ie dan wel 'the best of the rest' in het tijdperk Kramer.

Een bijzondere bronzen plak was voor Trevor Marsicano, die zichzelf nu wel definitief op de internationale schaatskaart heeft gezet. En dat is bijzonder, zo aan het eind van het seizoen.

Bob de Jong deed zijn best en werd vijfde. Carl Verheijen, slotritgenoot van Kramer, werd zevende.

1. SVEN KRAMER 6.16,20
2. Havard Bøkko 6.18,02
3. Trevor Marsicano 6.20,06 
4. Enrico Fabris 6.20,18
5. BOB DE JONG 6.25,95
6. Ivan Skobrev 6.26,86
7. CARL VERHEIJEN 6.30,18
8. Sverre Haugli 6.34,14
9. Oystein Grødum 6.34,76
10. Lucas Makowsky 6.35,37

WK Afstanden: wonderlijke damesschaatsmijl

Het leek een Canadees sprookje te worden op de 1500 meter voor vrouwen. Kristina Groves en Christine Nesbitt kwamen beide uit in de slotrit. Kristina reed uitstekende rit - maar raakte een blokje. BOEM! Gediskwalificeerd. Je zou zeggen: regels zijn regels. Maar ze had er echt geen profijt van. Ik ben er eerlijk gezegd ietwat verbolgen over dat Kristina haar plak misloopt. Anni Friesinger had nu de eer om op het bovenste plateau te staan, Ireen Wüst op plaats twee. Zij klokte 1.58,53, wat toch een mooie prestatie is. Het brons was voor Christine Nesbitt, die anders naast het podium was beland.

De glorie voel je niet als je wint doordat de allersnelste wordt weggespelregeld. Iedereen op het podium voelde zich zichtbaar opgelaten. Anni Friesinger trok verontschuldigend haar schouders op en gaf aan dat ze niet echt gelukkig met de diskwalificatie kon zijn: "Kristina heeft echt niet twee of drie meter van het paadje afgesneden of zoiets. Ik vind het onterecht." Zelf was Kristina er rustig en beheerst over: "Ik had bijna de beste rit van mijn leven vandaag. Dat was mooi. Erg teleurstellend dat ik gediskwalificeerd ben, maar ik rijd liever zo'n rit als vandaag dan dat ik vijfde of zesde word net een slechte rit. I absolutely hit the puck. That's just the rules, it was obviously my own fault."

Laurine van Riessen pakte de zevende plek, Marrit Leenstra werd tiende.

De uitslag:
1. Anni Friesinger 1.58,66
2. IREEN WÜST 1.58,83
3. Christine Nesbitt 1.58,89   
4. Daniela Anschütz 1.58,91
5. Katarzyna Wójcicka 1.59,06
6. Jekaterina Lobysjeva 1.59,10
7. LAURINE VAN RIESSEN 1.59,53
8. Maki Tabata 1.59,81
9. Monique Angermüller 1.59,85
10. MARRIT LEENSTRA 1.59,86

WK Afstanden: Machtige Marsicano op 1000 meter

De Amerikaan Trevor Marsicano won de 1000 meter met overmacht. Hij verraste iedereen met een nieuw baanrecord (1.08,96)! Denny Morrison (Canada) pakte het zilver met zijn tijd van 1.09,00. Shani Davis oogde nogal verrast dat rijzende ster Marsicano (19 jaar) het goud pakte. Marsicano zelf was overigens minder verrast: 'Ik wist dat het er in zat. Tijdens de training zat ik ook al zo dicht in de buurt van Shani. Ik hou wel van een beetje druk.'

Voor Stefan Groothuis was het iets minder goed nieuws: plaats vier met (1.09,25). "Ik baal als een stekker! Ik reed gewoon goed, bijna geen fouten. Maar net niet genoeg. Geen idee waar ik het heb laten liggen." Jan Bos pakte plaats vijf. Jan bleef Simon Kuipers (die in de slotrit met Shani Davis reed) nipt voor. Nieuwkomer Kyle Parrott (Canada) deed het netjes en klokte 1.10,15.

Voor wie meer wil weten over Trevor Marsicano: dat kan: kijk HIER voor een interview dat ongeveer een jaar geleden met hem is gehouden. Hij vertelt er over het shorttracken, het combineren van school en schaatsen en andere zaken. Een voorproefje: een shorttrackfoto met Trevor (links) en Shani (die herken je wel).

 

Voor de volledigheid nog even de uitslag van de 1000 meter:

1. Trevor Marsicano (VS) BR 1.08,96
2. Denny Morrison (Can) 1.09,00
3. Shani Davis (VS) 1.09,02
4. STEFAN GROOTHUIS 1.09,25
5. JAN BOS 1.09,27
6. SIMON KUIPERS 1.09,37
7. Lee Kyou-Hyuk (Zk) 1.09,65
8. Mo Tae-Bum (ZK) 1.10,11
9. Kyle Parrott (Can) 1.10,15
10. Mika Poutala (Fin) 1.10,26

Technische Twittermalheur!

Gisteravond zat ik er helemaal klaar voor: live twitterverslag van de schaatswedstrijden op het WK Afstanden! Ik was even bezig (zie de rechterkolom), maar toen ineens...kreeg ik een melding van Twitter dat ik over de uurlimiet (aantal tweets per uur) zat. En dus...kon Schaatsreporter even niet meer live twitteren! Waardeloos! Ik zat er wel even flink van te balen. Het was fijn om te merken dat ik gemist werd, maar toch. Was liever gedurende alledrie de wedstrijden live geweest. Vanavond beter? Hope so! Vandaar ook verlate verslagen van gisteravond.

WK Afstanden: 1000 m mannen: kansen voor Groothuis en Kuipers

Goed, de 1000 meter voor mannen dus. In de laatste twee ritten rijden Nederlanders: Stefan Groothuis mag zijn tanden zetten in de voorlaatste rit met Denny Morrison. Dat kan maar zo een griezelig spannende rit gaan worden. Morrison (check die video's!) is in goede doen, zagen we gisteren al op de 1500 meter. Stefan doet het relatief goed (vergelijk zijn prestaties met zijn mannelijke landgenoten), dus dat kan mooi worden. De slotrit is voor Shani Davis (De Te Kloppen Man) en Simon Kuipers. Het is te hopen dat de tijdwaarneming goed functioneert en dat men keurig meeklokt met stopwatches, want een tweede fotofinish-gate zou funest zijn.

Jan Bos rijdt in rit acht met Tadashi Obara. Ik heb niet zo scherp op mijn netvlies of deze heren nu slim hebben geloot. We gaan het zien. Laten we hopen dat hij de tweede Nederlandse dertiger is die een plak behaalt op dit toernooi. Zou mooi zijn. En ik zeg het nog een keer: wat zal ik Jeremy Wotherspoon missen op dit kampioenschap.

Weblinks
>> DE LOTING

WK Afstanden: loting 1500 meter vrouwen

De dames zijn vandaag aan de beurt op de mijl. Je vindt de loting HIER. Even kort door de bocht: dat wordt een Canadees feestje. Met Christine Nesbitt en Kristina Groves in de slotrit lijken de kaarten vergeven. Al hoop ik op een wondertje (Ireen Wüst in rit negen met Laurine van Riessen). Ik hoorde onlangs Gretha Smit nog zeggen dat wanneer je gaat hopen, de realiteit je inhaalt...

Marrit Leenstra rijdt met Katerzyna Wojcicka uit Polen in rit zes. Marrit heeft dit seizoen niet alles kunnen laten zien wat er eigenlijk in zit. Ik hoop dat dat volgend seizoen beter gaat, dat ze beter in haar element zal zijn. Ploeggenootje Ireen gaf tijdens de finale van de wereldbekerwedstrijden aan dat ze verwachtte in betere doen te zijn op de WK Afstanden. Let's hope that's true.

Anni Friesinger gaat haar uiterste best doen: de Duitse start in de achtste rit met Maki Tabata. Ik had trouwens niet verwacht de Japanse nog op een afstandskampioenschap te zien. Wat zal dat met Friesinger doen? Aansporen of meeslepen?